“Aprender a querer aos que tanto nos quixeron” – Antón Luaces

05 Setembro 2024

Cada vez son máis os maiores que viven sós. Cada vez son máis os maiores recluídos en centros da terceira idade. Cada vez máis a sociedade galega pisa os carreiros trillados dende vai anos por aqueles que “inventaron” que os maiores -por non dicir os vellos- significan un “enorme peso” para eles unha vez que -ela ou el- perden a súa parella. 

Setecentos mil galegos (un de cada catro cidadáns desta comunidade autónoma) somos maiores de 65 anos, o que significa que estamos (ou deberiamos estar) xubilados. Pero en Galicia só o 2,84% destes teoricamente “xubilados”teñen a posibilidade de seren atendidos nunha residencia das poucas existentes no país. E só o 14% das prazas de acollida existentes son públicas. 

Galicia dispón, se os datos oficiais son correctos, de 341 residencias, con prezos que oscilan entre os 1.610 euros mensuais e os 2.386, segundo consta na información consultada; en Ourense, 1.610 euros; en Lugo, 1.685: en Oleiros (A Coruña) entre 1.988 e 2.258 euros; na Coruña, de 1.900 a 2.220 euros (na zona residencial da Zapateira, ata 2.386 euros ao mes); e en Pontevedra e Vigo, dende os 1.800 ata os 2.350 euros.

Son estes, como pode comprobarse, prezos que un xubilado non pode permitirse pagar e que obrigan a recorrer a unha axuda económica familiar que non sempre se pode prestar, ou a vivir só alí onde residía anteriormente coa súa parella, sexa en alugueiro ou asumindo os gastos que xera a vivenda propia (luz, auga, gas, cargas municipais, alimentación e, no seu caso, pagar a quen faga a limpeza da casa, da roupa de cada quen e/ou a comida).

Son datos que, en xeral, non vai moito barallaba o Partido dos Socialistas de Galicia a través dunha intervención realizada no Parlamento de Galicia pola deputada Paloma Castro, quen acusou á Xunta de “priorizar” as residencias de maiores privadas  cando Galicia é a cuarta comunidade autónoma con menos prazas do Estado.

Nun escrito feito público, a deputada socialista denunciou que o goberno galego non presentou o seu modelo de atención aos maiores e advertía que o desleixo da Xunta ao renunciar a construir unha residencia en cada unha das grades cidades galegas é debido a que a Consellería de Política Social “está máis preocupada por protexer o negocio dunha empresa privada que de prestar un servizo público de calidade á cidadanía galega”.

Das 341 residencias existentes en Galicia, 29 están nalgunhas das maiores cidades da provincia coruñesa:  20 na Coruña, capital; 4 en Oleiros, 3 en Narón  e 2 en Carballo.

Talvez estes datos non o expliquen totalmente, pero poden encamiñar ao lector cara unha explicación do motivo polo que en Galicia, tantos maiores viven sós. 

Outros artigos

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

La primera visita del Papa a España, algo más que un viaje pastoral, ya forma parte de la historia. Nuestro país está viviendo unos días extraordinarios, cargados de emoción, simbolismo y esperanza, que permanecerán durante mucho tiempo en la memoria colectiva de...

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

"El estado soy yo" (L'État, c'est moi) es una célebre frase atribuida al rey Luis XIV de Francia (el "Rey Sol"). Él y otros como él si son estado, pero nosotros no somos estado. Nosotros somos los que alimentamos al estado, es decir el menú del estado Trabajamos seis...