“O 2024 non está a ser un bo ano de pesca no Cantábrico”. Antón Luaces

27 Agosto 2024

Parada por decreto a costeira da xarda e paralizada asimesmo a campaña da anchoa e sempre con prezos inferiores aos agardados, a actual campaña de bonito só crea, ata o de agora, espectativas e escasas realidades de beneficio: 2024 non está a resultar un ano cando menos aceptable para as frotas de baixura de Galicia, Asturias, Cantabria e Euskadi, integrantes estas dun censo total de 553 cerqueiros que, como dicía vai uns días un armador galego “están a velas vir”.

Moito ten que millorar a situación para que a valoración dos propios actores desta nada positiva campaña modifique a conclusión final.

O de Guetaria foi días pasado o porto no que, maioritariamente, descargou este ano a reducida frota boniteira galega con base, principalmente, nos portos de Burela, Celeiro e Portosín que acadaron mínimas capturas -en número de pezas e talla e prezos destas. Salvouna, ata o momento, o feito de que na costeira deste ano os barcos non tiveron que realizar grandes desprazamentos, o que significa un menor gasto en combustible.

E aquí foi onde a crúa realidade fixo que os boniteiros galegos -coma os seus compañeiros das comunidades autónomas colindantes- estableceran as primeiras comparacións nos desembarques de bonito -pequeno e irrendible- realizadas ata a actualidade e que, con relación a anos anteriores, nomeadamente 2019 , excepcional en prezo e volume.

Por se fose pouca a redución experimentada nas descargas, os prezos acadados en 2024 e os beneficios derivados delas tampouco crean satisfación algunha, Pescadores e armadores, malia todo, non perden a confianza e agardan un cambio, xa, para esta mesma semana sobre todo no tamaño dos indivíduos. Agoiran bonito grande para levantar os ánimos  e reducir a perda ata o día de hoxe acumulada: os oprezos oscilaron a semana anterior entre os 3,40 e os 3,59 euros o quilo, se ben en segunda venda chegou a subhastarse a 4,60 euros.

Falla tamén, afirman os mariñeiros, a escasa demanda do mercado de fresco, ocasionada ao seu entender  pola actitude das conserveiras, que non están a comprar nas lonxas. O importante stock de bonito en conserva reduce lamentablemente o consumo do fresco.

Aína que este ano as capturas desta especie producíronse mais preto da costa, o  çerto é que a competencia do bonito canario poido ter influído na costeura do Cantábrico- E se sumamos a todo isto o Total Admisible de Capturas (TAC) fixado pola Comisión Internacional para a Conservación do Atún Atlántico (ICCAT) para o total de portos do Cantábrico (non superan as 16.000 toneladas para o total dos portos do Cantábrico) xa temos a radiografía completa dujnha campaña ruinosa para a frota do norte e noroeste de España.

Outros artigos

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

La primera visita del Papa a España, algo más que un viaje pastoral, ya forma parte de la historia. Nuestro país está viviendo unos días extraordinarios, cargados de emoción, simbolismo y esperanza, que permanecerán durante mucho tiempo en la memoria colectiva de...

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

"El estado soy yo" (L'État, c'est moi) es una célebre frase atribuida al rey Luis XIV de Francia (el "Rey Sol"). Él y otros como él si son estado, pero nosotros no somos estado. Nosotros somos los que alimentamos al estado, es decir el menú del estado Trabajamos seis...