“Unha de ameixa roubada”. Antón Luaces

15 Xullo 2024

Está visto: seis mil euros non é o valor real da cría de ameixa roubada aos mariscadores do pósito de San Antonio, en Cambados, porque a ameixa substraída da batea de preengorde podería multiplicarse por tres ou catro en base ao resultado dos plans de semente que desenvolven os mariscadores da devandita confraría. 

A ameixa roubada permanecía nos cestos e gaiolas da batea de preengorde, das que a cría sairìa en pouco tempo para servir de semente nos parques de cultivo autorizados pola Consellería do Mar. Membros da Garda Civil levan a cabo as pescudas pertinentes, co obxectivo de localizar aos autores do roubo.

Non é esta a primeira ocasión na que se atenta contra dos intereses dos mariscadores arousàns e, á vista do acontecido, compre desbotar a posibilidade de que se trate dunha acción illada protagonizada polos popularmente coñecidos como “fodechinchos” (así se denomina na zona aos veraneantes que apañan bibalvos nas praias sen v alorar o dano que casionan aos mariscadores que viven todo o ano da estración de berberecho e ameixa. O roubo semella máis ben estar perpetrado por furtivos, mariscadores ou non, que optan polo máis doado: aproveitarse do traballo realizado polos profesionais  para se facer con diñeiro fácil y vivir a conta dos demáis durante uns meses.

Os mariscadores  cambadeses -ao igual  ca os doutras zonas da ría-  propoñen a reorientación da planificación que levan a cabo de cara a unha maior rendibilidade do produto e seguridade da cría. O malestar entre os profesionais do marisqueo é grande e xa hai propostas para vixiar mediante patrullas integradas polos afectados que colaboren no control e vixilancia que  manteñen as forzas da orde pública e os efectivos do Servizo de  Vixilancia Pesqueira da Xunta, do que demandan unha máis efectiva tarefa sobre todo diante da posibilidade de que o produto do roubo sexa utilizado como semente en parques que non son responsabilidade dos mariscadores do pósito cambadés.

Outros artigos

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

La primera visita del Papa a España, algo más que un viaje pastoral, ya forma parte de la historia. Nuestro país está viviendo unos días extraordinarios, cargados de emoción, simbolismo y esperanza, que permanecerán durante mucho tiempo en la memoria colectiva de...

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

"El estado soy yo" (L'État, c'est moi) es una célebre frase atribuida al rey Luis XIV de Francia (el "Rey Sol"). Él y otros como él si son estado, pero nosotros no somos estado. Nosotros somos los que alimentamos al estado, es decir el menú del estado Trabajamos seis...