“A forza da gratitude”. Luís Celeiro

18 Abril 2024

Daquela, hai algo máis de cincuenta anos, algúns dos aldeáns e aldeás das aldeas de Lugo
chegaban ao Instituto para abrir as portas do futuro, pechadas a cal e canto para os fillos da
Mariña, para os das montañas da Fonsagrada, dos Ancares, do Courel e da Lóuzara xabreira
ou pouco sollía. Estaban pechadas para os fillos dos mariñeiros e dos labradores, para
tódolos fillos dos traballadores. Daquela eran outros tempos, difíciles, duros e de loita
constante contra a fame e as inxustizas.
A mocidade traballaba e axudaba. Escoitaba o falar dos vellos e aprendía. Aprendía na
escola unitaria. Cada un deles, dos rapaces e rapazas, adoraba á mestra que lle ensinaba e
todos, con boa nota, resolvían aquel Ingreso e ingresaban en primeiro de bacharelato, para
moitos deles, estudar por libre. Outros estaban internos no Seminario, vendo pasar e
contando as sotanas.
No Instituto de Lugo había varios referentes, referentes daquela e, aínda, de hoxe. Eran
profesoras e profesores de inmensa bonhomía, de sabedoría contrastada, de alta
capacidade intelectual e coas chaves do futuro nas mans para abrir sempre, e cada día, as
portas do saber, para ensinar contidos e valores, respecto e compromiso.
Don Xesús Alonso Montero era un destes baluartes defensivos para os fillos dos humildes,
era o refuxio para acubillarse todos aqueles que querían un mundo diferente e unha
sociedade sen diferencias pola procedencia dos seus integrantes. Era un bastión para a
defensa da igualdade plena entre os homes e as mulleres do mundo, sen razas, sen cores,
sen clases e coas mesmas posibilidades de acceder á formación, á ciencia e ao
coñecemento.
Era así o profesor e así segue hoxe. Un intelectual brillante, capaz de seguir coa revolución
necesaria, un mestre do que ninguén pode esquecerse, un infatigable servidor público que
dedicou e dedica a súa vida á creación e propagación do coñecemento. Un sabio ao que
moito lle debe a intelectualidade, a cultura e a poboación galega.
Para renderlle homenaxe e recoñecemento, mañá venres, estará en Lugo, no IES que foi seu
e agora é Lucus Augusti. Alí, con el, estarán compañeiros, alumnos, amigos e, como di a Tía
Manuela, “será unha festa da palabra musicada, falada ou calada, con todo o simbolismo, a
autoridade e a forza que outorga a gratitude”.
Perfecto Conde será o mantedor do acto, unha escolla ben feita pola comisión organizadora,
un profesional do xornalismo que ten moito de que falar, se fala do que sabe, igual que
outros homes da comunicación, dos grandes do xornalismo, como Fernando Ónega, José de
Cora Paradela, Antón Grande e moitos dos que pasan a súa vida laboreando nos campos da
literatura, da cultura, das artes, da academia, da política, das ciencias e da filosofía.
Encherase o Instituto con xentes anónimas que irán dende lugares distantes, dende A
Coruña, dende Ourense e Pontevedra, para xuntarse cos de Lugo e deixar constancia do
afecto e agarimo ao profesor. Grazas, mestre!

Outros artigos

“El Estado soy yo”. Manuel Dominguez

 Es una frase apócrifa que Luis XIV de Francia habría pronunciado el 13 de abril de 1655 ante el Parlamento de París, a los dieciséis años de edad No obstante, tal frase no consta en las actas de las reuniones del Parlement, por lo que se duda que tal anécdota...

+

“No cárcere” – Xulio Xiz

Como membro dunha sociedade democrática, con poderes básicos, forzas executoras, leis que marcan reglas de xogo, presunta igualdade de oportunidades e plena integración en Europa, calquera de nós corre perigo de pechar os ollos e coidar que vive nun mundo camiño da...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Toda la noche remando…”. José Castro López

“Toda la noche remando…”. José Castro López

Es difícil saber si la derrota de los partidos independentistas catalanes generó en susdirigentes, además de decepción, más frustración que reflexión, pero ese veredicto delas urnas evoca el dicho popular “toda la noche remando para morir en la orilla”.Después de...

“Centro Empresarial da Construción” – José Manuel Pena

“Centro Empresarial da Construción” – José Manuel Pena

A construción, como o resto de actividades laborais, é fundamental para o crecemento económico e social de calquera sociedade. No ano 2003 naceu, na comarca do Barbanza, o Centro Empresarial da Construción, co obxectivo primordial de unir, defender e dignificar ao...