“Manual del Buen Corrupto”. José Castro López

17 Marzo 2024

El primer principio del Manual del Buen Corrupto es la petición que el subordinado
hace a su jefe: “No te pido que me des, te pido que me pongas allí donde se reparte el
dinero” y ya se encargará él de que ese reparto sea equitativo de acuerdo con la máxima
el que parte y reparte se queda con la mejor parte.
Cabe pensar que el señor Ábalos no formuló esta petición expresa pero su líder en pago
a la ayuda prestada para alcanzar el gobierno, le dio poder en el partido y le entregó el
ministerio de Fomento, que es donde hay más dinero. Allí hizo y dejó hacer a los
subordinados que se convirtieron en lo que don Dimas Camándula describe en “El arte
de robar” como “ladrones que roban con impunidad para esquilmar a un prójimo
(persona física o institución) valiéndose de la astucia y de todas las malas artes”.
El presidente del Gobierno admite que es una “situación grave y atajable” y la
circunscribe a “un caso concreto”. Pero lo que se sabe hasta ahora por el sumario supera
con mucho “un caso concreto”, es un caso repugnante de corrupción con muchas
ramificaciones muy cualificadas. Algunas actividades y derivaciones avergüenzan a los
ciudadanos y deberían acarrear ceses fulminantes de todos los altos cargos implicados
en tres ministerios y dos comunidades,
El presidente proclamaba en sus mítines, soberbio y desafiante, “¡hay un gobierno
limpio liderado por un partido limpio que practica la ejemplaridad, hoy hay un gobierno
ejemplar y un presidente limpio, limpio!!!”. La lengua española, rica en refranes que
expresan verdades obvias, tiene uno que advierte “No escupas para arriba porque te
puede caer encima”. ¿Dónde está la transparencia y ejemplaridad y “el gobierno
intachable y limpio?”. La soberbia y la arrogancia son muy malas consejeras, por eso
viene como anillo al dedo otro refrán “dime de lo que presumes y te diré de lo que
careces”.
Hay que aplicar siempre la presunción de inocencia que en política se complementa con
el principio de ejemplaridad exigible a todo cargo público. Por eso, en paralelo a la
actuación de la justicia, el mandamás del partido y del gobierno debería actuar con
celeridad para expulsar a quién no gestionó con un comportamiento ético en la
administración de los recursos públicos.
Decía Rubalcaba en una entrevista en 2015 que “por desgracia, ni el PP ni el PSOE
tenemos credibilidad contra la corrupción”. Gobernar un partido es velar porque sus
dirigentes tengan un comportamiento honesto y cortar de raíz, con prontitud y firmeza,
cualquier indecencia detectada.
En este caso, el presidente se limita a invocar el “y tu más” para arremeter contra el PP
sin que dé pruebas fehacientes de querer limpiar a fondo las entrañas de su partido. La
percepción de muchos ciudadanos es que Ábalos cada día se parece más a una cabeza
de turco.

Outros artigos

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

La primera visita del Papa a España, algo más que un viaje pastoral, ya forma parte de la historia. Nuestro país está viviendo unos días extraordinarios, cargados de emoción, simbolismo y esperanza, que permanecerán durante mucho tiempo en la memoria colectiva de...

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

"El estado soy yo" (L'État, c'est moi) es una célebre frase atribuida al rey Luis XIV de Francia (el "Rey Sol"). Él y otros como él si son estado, pero nosotros no somos estado. Nosotros somos los que alimentamos al estado, es decir el menú del estado Trabajamos seis...