Non houbo sorpresa no resultado das eleccións autonómicas celebradas este domingo na comunidade galega: o PP seguirá a gobernar na Xunta por outros catro anos e por quinta lexislatura continuada.
Sendo relevante este feito, compre facer referencia asimesmo ao paso adiante que da o BNG da man de Ana Pontón que, no seu terceiro intento de acadar a presidencia do goberno galego, foi quen de repetir no segundo posto en número de deputados na Cámara de Galicia, cun notable incremento no número de escanos que xa tiña e deixando moi por detrás ao PS de G-PSOE. Entra por primeira vez no pazo do Hórreo un deputado electo de Democracia Ourensana (DO) e quedan fóra Sumar, VOX e Podemos.
Nada novo, certamente, pero si chamativa a caída en picado dos socialistas galegos que, non por agardada, resulta menos sorprendente. Especialmente polo importante descenso (case un 9% menos) no voto ao PS de G-PSOE en Vigo, feudo dun dos tres alcaldes máis votados en España: Abel Caballero.
É certo que as eleccións celebradas este domingo nada tiñan que ver cos concellos, máis si coa fidelidade a unhas siglas con siglo e medio de historia. Semella evidente que o socialismo galego ten que lle dar unha volta ao seu quefacer nesta comunidade.
No que atinxe ao PP, o resultado obtido confirma senon a transversalidade como partido galego -que a ten- sí a súa integración dun ou doutro xeito nunha sociedade, a galega, que non renuncia no seu apoio a un partido con fondas orixes no eido rural, sen que este feito signifique demérito algún á hora da verdade.
Desta tampouco foi para o candidato socialista á Xunta, Gómez Besteiro, por primeira vez aspirante a presidir o goberno de Galicia. Se ben o seu era dende o principio cobernar co BNG, coñecedor efectivo da vantaxe actual do nacionalismo galego sobre o socialismo e a da súa candidata por terceira oportunidade á presidencia, o resultado foi o agardado.
Tampouco acadou a resposta necesaria SUMAR e a súa máxima responsable, Yolanda Díaz, vicepresidenta segunda do Goberno e ministra de Traballo, cuxo resultado en votos apenas sorprende e que moi ben poido resultar previsible ao entrar en competencia directa co PSOE e Podemos.
Foi un duro espertar, porque había serias espectativas de que un bloque de esquerdas fora quen de superar a un PP que, con Alfonso Rueda Valenzuela á fronte da Xunta, si “rodou”.
