“Na percura de solucións á problemática dos mariscadores a pé” – Antón Luaces

23 Xaneiro 2024

Recoñecer oficialmente que o traballo  das mariscadoras a pé implica a existencia de enfermidades profesionais foi, e aínda é en boa medida, unha loita pechada entre o que di a medicina e o que a administración tardou tempo en ter en conta. Mesmo en debates que, fai anos, se celebraron en plenos do Congreso dos Deputados nos que só os parlamentarios galegos e bascos defenderon a necesidade do recoñecemento da enfermidade laboral derivada dese traballo que as mariscadoras galegas demandaban.

Agora, un programa de prevención dos trastornos músculo-esqueléticos no marisqueo a pé de Galicia vai permitir constatar que, efectivamente, o labor das mariscadoras e mariscadores a pé, leva a este importante colectivo de traballadores do mar galegos a múltiples riscos de seguridade e saúde derivados da carga física en situacións climáticas desfavorables, coa consecuente aparición de enfermidades profesionais e danos físicos relacionados co mantemento de posturas forzadas,a realización de movementos repetitivos e a manipulación de cargas.

Así se tira do antedito programa deseñado por FUNDAMAR co apoio da Xunta, que inclúe a elaboración de infografías, vídeos e charlas informativas a pé de praia para o sector galego. Porque os profesionais do sector do marisqueo a pé -como moi ben se sabe na comarca do Barbanza- realizan a súa actividade laboral durante todo o ano cunhas condicións de traballo adversas en moitas ocasións.

Os trastornos músculo-esqueléticos (TMEs) son considerados na “Estrategia Española de Seguridad y Salud en el Trabajo 2023-2027”, recentemente aprobada, como unha das áreas prioritarias a abordar para mellorar a saúde e seguridade laboral.

Con este proxecto de FUNDAMAR téntase promover a mellora da seguridade laboral a respecto das TMEs no sector do marisqueo a pé, así como a prevención de enfermidades profesionais incluíndo, nomeadamente, os trastornos músculo-esqueléticos que poden implicar.

Doenzas e lesións relacionadas cos músculos, tendóns, ligamentos, articulacións e ósos.   

É unha demanda formulada polas mulleres mariscadoras galegas durante anos que, finalmente, en boa hora foi atendida.

Outros artigos

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

La primera visita del Papa a España, algo más que un viaje pastoral, ya forma parte de la historia. Nuestro país está viviendo unos días extraordinarios, cargados de emoción, simbolismo y esperanza, que permanecerán durante mucho tiempo en la memoria colectiva de...

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

"El estado soy yo" (L'État, c'est moi) es una célebre frase atribuida al rey Luis XIV de Francia (el "Rey Sol"). Él y otros como él si son estado, pero nosotros no somos estado. Nosotros somos los que alimentamos al estado, es decir el menú del estado Trabajamos seis...