“Confesados”. Xulio Xiz

02 Decembro 2023

Novo goberno en España e nova presidencia en Arxentina, son puntos de referencia para a actualidade destes tempos, destacando a disparidade en canto á tendencia política dos gobernos, e a concordancia do impacto social e comezo de tempos novos en ámbolos dous paises, que se o de España nos afecta de xeito directo, o de Arxentina, quinta provincia galega, non pode sernos alleo.

Non concorda o tempo de escrutinio electoral nos dous procesos, xa que nas eleccións hispanas o resultado estivo no aire ata o final do reconto mentras nas arxentinas o entusiasmo dos vencedores non tivo que agardar moito, e o perdedor felicitou a Milei case no momento do peche dos colexios.

Enténdese que Arxentina, cansa de gobernos ineficaces para a solución dos graves problemas que a aqueixan, elixiu o que consideraría o mal menor, para que sexa un revulsivo que sacuda a economía e a vida do país tentando un cambio radical para mellor, confiando en quen ofrece privatizacións, dolarización e durísimos recortes, esgrimindo unha motoserra, créndose elixido por Deus para o salvamento da patria.

Milei na Arxentina vai ter moitas dificultades para cumprir o prometido na Campaña electoral, por depender das nacións veciñas, dos poderosos do morte e dos organismos supranacionais. En España, pola contra, as dificultades de Pedro Sánchez vanse centrar nos compromisos políticos, en comprometidas concesións, que nin tolo houbese ousado prometer na campaña electoral. Tendo en conta a fe cega de Milei, arxentinos e hispanos sempre podemos dicir que “Deus nos colla confesados!”.

Outros artigos

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

La primera visita del Papa a España, algo más que un viaje pastoral, ya forma parte de la historia. Nuestro país está viviendo unos días extraordinarios, cargados de emoción, simbolismo y esperanza, que permanecerán durante mucho tiempo en la memoria colectiva de...

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

"El estado soy yo" (L'État, c'est moi) es una célebre frase atribuida al rey Luis XIV de Francia (el "Rey Sol"). Él y otros como él si son estado, pero nosotros no somos estado. Nosotros somos los que alimentamos al estado, es decir el menú del estado Trabajamos seis...