“La creciente estupidez humana”. Manuel Dominguez

04 Novembro 2023

Según Carlo M Cipolla, siempre e inevitablemente cada uno de nosotros subestima el número de individuos estúpidos que circula por el mundo.

Los autores del antiguo testamento eran conscientes de la existencia de la primera ley fundamental y la parafrasearon al afirmar que “ stultorum infinitus est numerus” pero cometieron una exageración, el número de personas estúpidas no puede se infinito porque el número de personas vivas es finito.

La probabilidad de que una persona determinada sea estúpida es independiente de cualquier otra característica de la misma persona.

El grado de estupidez es tal que puede hacer daño a otra persona sin obtener benéfico alguno, es mas incluso haciéndose daño a sí mismo.

Hemos visto en los medios, un joven de ponerse en pie, firmes, a diez metros viene otro corriendo salta al aire y le patea la cabeza, con el permiso del estúpido pateado, sangra por las orejas, o pierde parte de sus dientes, o rotura de mandíbula etc.

Y como estas mil tonterías más.

El filósofo José Carlos Ruiz considera que el aumento de los “idiotas hipermodernos”, esos que no necesitan contrastar informaciones, se centran en reafirmar sus creencias y creen vital hacerlas públicas en redes sociales, ha llegado a ser un “problema contemporáneo” y será aún más acuciante.

Explica que este “idiota” no necesita contrastar informaciones porque se somete a su sesgo de confirmación, y tacha de conspiración, manipulación o falsedad cualquier evidencia que pudiera negar o poner en duda aquello de lo que está convencido: “como buen idiota pierde la capacidad de escuchar al otro, que piensa diferente a él”.

Es mas no es que no seas escuchado es que serás insultado con la palabra de moda, la más usada eres un facha, no se discuten los argumentos se ataca al informador, es decir se mata al cartero.
A Einsten “solo hay dos cosas infinitas, el universo y la estupidez humana, y no estoy muy seguro de la primera”.

manueldominguez.es. lavozdelaemigracion.es

Outros artigos

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

La primera visita del Papa a España, algo más que un viaje pastoral, ya forma parte de la historia. Nuestro país está viviendo unos días extraordinarios, cargados de emoción, simbolismo y esperanza, que permanecerán durante mucho tiempo en la memoria colectiva de...

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

"El estado soy yo" (L'État, c'est moi) es una célebre frase atribuida al rey Luis XIV de Francia (el "Rey Sol"). Él y otros como él si son estado, pero nosotros no somos estado. Nosotros somos los que alimentamos al estado, es decir el menú del estado Trabajamos seis...