Non estou certo en como cualificar as decisións da UE en materia de vedas. E menos ainda, en xulgar a actitude de aqueles que adoptan esas decisións que, como no caso que nos ocupa, supoñen para o sector pesqueiro importantes quebrantos económicos.
Ten que ver cun informe sobre vedas do Comité Científico a Económico da Pesca (Stecf) publicado recentemente, que recoñece que a frota española é a máis prexudicada con perdas que roldan os 16 millóns de euros ao ano.
Este dictame científico en boa medida induce á rebelión dos pescadores contra as vedas das artes de fondo en 87 zonas de Atlántico nororiental ao por en dúbida a base dunha restricción impulsada por España ante os tribunais.
En 2022, como é sabido, a Comisión europea presentou unha proposta para a implementación do Regulamento de acceso a augas profundas, que foi examinada polo comité correspondente, composto por representantes de todos os Estados membros da UE, adoptada o 15 de setembro. Non se elaborou, como sería preceptivo, un informe de impacto socio-éconómico específico antes de adoptaren este acto que por sí só implementa a regulación do acceso a augas profundas que se benefician dunha avaliación de impacto detallada antes da súa adopción. A maiores, o procedemento estabelecido para a adopción deste acto de execución tampouco prevé a avaliación de impacto socio-económico específico xa citado.
O informe reforza as posicións da frota porque recoñece que os datos non abondan e dan argumentos en contra das vedas de cara aos litixios abertos polo Goberno español e polo sector ante o Tribunal de Xustiza da UE.
A esperanza de reacción da CE no caso de que se modificaran os cambios non serían realidade antes de 2024.
Como se lembrará, en setembro de 2022 a Comisión Europea aprobou as vedas ás artes de fondo en 87 polígonos do Atlántico noroeste a máis de 400 metros de profundidade, cualificadas como “ecosistemas mariños vulnerables” en Irlanda e augas Ibéricas do Cantábrico (Avilés e zonas de Galicia) e o golfo de Cádiz para artes de fondo como as empregadas para a pescada do pincho. Esta prohibición prexudica directamente a 59 buques españois dos 500 inicialmente sinalados. E ainda así, o impacto medio por ano estimado estaría entre os 13,5 e os 16,6 millóns de euros anuais.
Unha das vedas que este ano fai que os mariñeiros galegos critiquen duramente a Bruxelas é a cigala, abundante en todo o Cantábrico, que os barcos capturan como especie asociada a outras
obxectivo, à que deben renunciar malia a superabundancia delas, como se pode comprobar na bodega dun barco con base na Coruña esta mesma semana.
