“Están a vulnerarse os dereitos humanos dos vellos?”. Antón Luaces

29 Xullo 2023

 

A pandemia de COVID fixo que moitos cidadáns espertaran en España -Galicia non foi allea a este feito- a unha ben triste realidade: unha chea de anciáns, na súa maioría con pensións de xubilación -daquela evidentemente inferiores ás que percibimos na actualidade os que sobrevivimos- padeceron ata a morte as consecuencias dunha demostrada desatención nos centros de acollida. 

Persoas maiores que morreron durante esa pandemia nas residencias que, aínda hoxe, non recibiron a través dos seus deudos ou familiares a xustiza que merecían. É máis, a organización Amnistía Internacional baralla cifras de escándalo: o 89% das investigacións penais foron arquivadas, o que pon en dúbida a atención aos dereitos humanos. Vulnéranse  estes?. 

  A poboación de máis de 65 anos é actualmente en España case que o 20% e estímase que esta cifra pode incrementarse ata o 26,5% no ano 2035. Desta poboación de maiores viven en residencias aproximadamente 390.000 persoas e uns 180.000 traballadores realizan as súas funcións neses centros de atención a maiores. Este servizo de atención residencial ofrece servizos continuados, de carácter persoal e sanitario, que poden ser básicos: aloxamento, manutención, asistencia nas actividades básicas da vida cotiá, e atención social e sanitaria. E tamén especializados, de prevención, asesoramento e orientación para a promociópn da autonomía, atención social, habilitación ou atención asistencial e persoal, atención médica, psicolóxica, de enfermaría, terapìa ocupaciopnal e rehabilitación funcional, segundo a información do Ministerio de Dereitos Sociais e Axenda 2030, porque a realidade é moi outra: en nmoitos casos, nen sequera se cumpren as previsións dos propios centros en, por exemplo, os menús de cada xornada e a día de hoxe.

Moitos dos centros que asumen estes servizos son privados, e a inmensa maioría son de carácter público pero rexentados por entidades privadas cuxa xestión quedou ben á  vista durante a pandemia e, posteriormente a esta,  polas consecuencias dunha desatención que marcará para sempre ás familias que padeceron aquelas consecuencias que nos leva a todos a contabilizar por milleiros os finados nos centros de acollida e, en demasiadas ocasións, sós, desatendidos e, nalguns casos, despreciados por persoas que, sen a máis mínima preparación para tal atención, non fixeron outra cousa que xustificar uns ingresos económicos inmerecidos e inxustificados.

Na teoría, a persoa adulta xa maior debe permanecer no seu propio domicilio ou na súa comunidade, alí onde vivíu toda a s​úa vida. Disque non hai mellor lugar que o seu cuarto particular, onde todo se lle fai familiar, está cheo de lembranzas sentimentais e persoais “que constitúen o seu gran todo” e cando faltan estes elementos semella que o mundo ven enriba.

Máis a realidade é ben distinta: poucos poden valerse por sí mesmos, e sendo así, non queda outra saída que a residencia privada ou pública, subvencionada ou absolutamente privada, condicionada en calquera caso ás disponibilidades económicas propias ou familiares. 

Non teño a máis mínima seguridade de que os maiores teñan, teñamos, unha resposta clara e rotunda sobre si se está a cumprir cos dereito humanos cando en Galicia, en España, falamos dos dereitos de nós, os vellos.

Outros artigos

“Eurocopa”. Xulio Xiz

Noto o peso dos anos, máis ca fisicamente nas continuas referencias a tempos idos. E non porque xeneralice a bondade do pasado, que moito habería que matizar, senón porque o paso do tempo me vai permitindo comparar situacións que me parecen aberrantes. O deporte –...

+

“Paz profesional”. Alberto Barciela

En los primeros días de la Guerra Civil española, contemplando una parada militar en la rúa del Villar de Santiago, preguntaba un paisano a otro: “a ti que che parece todo isto?” El otro le contestó, “por un lado ti xa ves e polo outro, que queres que che diga?” A lo...

+

“10 años del reinado de Felipe VI” – Manuel Domínguez

Se cumplen diez años del reinado de Felipe VI, el paso de los diez años se nota en su rostro, se nota en que las niñas crecieron, la heredera al tono, ya esta pasando por las fuerzas armadas, mas tarde complementara con otros estudios. La cosa, es la pregunta obvia,...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“La profesionalidad del Gobernador”. José Castro López

“La profesionalidad del Gobernador”. José Castro López

El Gobernador del Banco de España finalizó el mandato y Pablo Hernández de Cos sedespidió con la elegancia de un caballero y con la profesionalidad del eminenteeconomista después de seis años al frente de una institución clave para la economía y elsistema financiero...