Seguimos mirando para outro lado. Decenas de drogodependentes, cada día, deambulando polas rúas dos centros de pobos e cidades: algúns trapicheando, pedindo esmola, roubando, sen un futuro e esperando pola morte, que lles chega máis temperán que tarde… Mentres os responsables políticos seguen sen tomar medidas, que teñen que pasar por recoñecer a súa “enfermidade” e por tanto a súa incapacitación para decidir e buscarlles centros debidos para a súa rehabilitación e poder saír desta secuela.
Pola súa banda os centros asistenciais e de dependencia, moitos dos cules teñen profesionais e medios máis que suficientes, tamén teñen algo máis que dicir neste asunto e non todo pode basearse en realizar meros “controis” periódicos e facilitarlles “metadona”, que non cura.
Tampouco podemos nin debemos esquecernos que tamén a seguridade e integridade do resto de persoas é importante e necesario garantilas. O certo e real é que pasa o tempo e seguimos culpabilizando aos drogodependentes da súa situación, mentres á súa costa enriquecéronse demasiados “honestos” personaxes que sempre presumiron de xerar emprego, sen ruborizarse.
Como case sempre este, como outros tantos asuntos, é cuestión de vontade política e de dar prioridade ás persoas por encima de investimentos faraónica ou de obras innecesarias. Todas as forzas vivas de calquera pobo demándano para garantir a protección á saúde de todas esas persoas e ademais para a propia seguridade das súas tendas, comercios ou negocios en xeral que, en demasiadas ocasións, sofren as consecuencias de actos violentos.
