“Sopesar o voto”. Xulio Xiz

16 Maio 2023

En eleccións, reláxase o punitivo para non alterar os ánimos dos votantes, as inspeccións redúcense e as resolucións de expedientes adíanse un tempo prudencial.
No Concello de Lugo deben estar seguros da satisfacción dos votantes para enviar multas de 200€ por ocupación momentánea do “carril bici”, do que aínda están por nacer os usuarios.
Se en todo Lugo se “disfruta” do carril bici, o que mellor coñezo é o de Río Navia, que no seu día fixo aparecer nas portas unha nota contra a alcaldesa pola eliminación de vinte e non sei cantos aparcamentos, sen que se aprecien tantos ciclistas como prazas se eliminaron.
Pouco despois da construción deste desatino, os debuxos de bicicletas no pavimento foron tapados con brochazos de pintura, coidando os incautos que a alcaldía reconsideraba postura e estudiaba a anulación do infausto carril. E residentes e visitantes demos en deter coches brevemente sobre o espazo acotado, non molestando a ninguén porque se algunha bicicleta despistada pasa pola rúa xunto cos patinetes sen lei, circulan pola beirarrúa que é ao que están afeitos.
A situación veuse repetindo, chegando a haber catro ou cinco coches en menos de cen metros (a policía visita a rúa cada quincena, máis ou menos) pero vese que o concello toma medidas para evitar que os particulares respondan así á broma do carril.
A infracción califícase de “grave”, e as multas por parar na terra de ninguén defínense como “estacionar nun carril destinado ao uso exclusivo do transporte público urbano”, nunha rúa na que non hai servizo de bus. O valioso voto non pode valorarse. Quizais as multas de 200€ axuden aos afectados a valorar a situación.

Outros artigos

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

La primera visita del Papa a España, algo más que un viaje pastoral, ya forma parte de la historia. Nuestro país está viviendo unos días extraordinarios, cargados de emoción, simbolismo y esperanza, que permanecerán durante mucho tiempo en la memoria colectiva de...

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

"El estado soy yo" (L'État, c'est moi) es una célebre frase atribuida al rey Luis XIV de Francia (el "Rey Sol"). Él y otros como él si son estado, pero nosotros no somos estado. Nosotros somos los que alimentamos al estado, es decir el menú del estado Trabajamos seis...