“Abstención, a miña análise” – Manuel Domínguez

31 Maio 2023

O 38% dos cidadáns van ao restaurante, a carne xa ennegrecida, non lles gusta, está vella, o peixe que lle ofrecen ten xa os ollos e guerlas negras, doutras ofertas, dubidan.

En consecuencia, quédanse na casa, nada do que está no expositor lles atrae, é máis, cáusalles vómitos, esta é a opinión do 38%.

Logo temos uns similares ao 38% que queren manifestar a súa opinión, así que deixan o sobre en branco, participan da festa, pero deixando a súa educada opinión, son respectuosos.

Pero hai uns 168 cidadáns que non se conforman co silencio, queren emitir o seu pesar, para iso fixeron cola e están na lista, deixan a súa opinión chamada nula, pero moi representativa, deixando o sobre cun chourizo, ou unhas palabras como dirían “eles” palabros ou gráficos moi expresivos, que se comentarán no momento, mais tarde esquecido polos candidatos, ao fin de contas as urnas xa están baleiras.

Un gran non fai celeiro, pero axuda ao compañeiro, frase que non é aprendida polos candidatos.

E agora neste cruzamento do destino, estarase a tentar facer un coctel de supervivencia, e talvez tenten unir a auga e o aceite, conclusión coñecida.

O botafumeiro danzando de esquerda a dereita, quedará orfo de incenso, consecuencia que a auga non se mestura co aceite.

O Guernika de Picasso, dedicado ao seu toureiro amigo Joselito El Gallo, comprarei copia e entregareina por morrer en praza, pero non nos adiantemos non sexa como o gato, coas súas sete vidas.

Outros artigos

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

La primera visita del Papa a España, algo más que un viaje pastoral, ya forma parte de la historia. Nuestro país está viviendo unos días extraordinarios, cargados de emoción, simbolismo y esperanza, que permanecerán durante mucho tiempo en la memoria colectiva de...

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

"El estado soy yo" (L'État, c'est moi) es una célebre frase atribuida al rey Luis XIV de Francia (el "Rey Sol"). Él y otros como él si son estado, pero nosotros no somos estado. Nosotros somos los que alimentamos al estado, es decir el menú del estado Trabajamos seis...