“Dos políticos coherentes” . José Castro López

15 Xaneiro 2023

José María González, Kichi, confirmó el 23 de noviembre que no se presentará a la reelección a la alcaldía de Cádiz en mayo. Cumple así con el compromiso que contrajo al iniciar su carrera política en 2015: no estar más de ocho años -dos mandatos- en un cargo público, “no profesionalizarme en la política”.
“Siempre he pensado que la política no debería ser un trabajo, ni una forma de ganarse la vida sino un compromiso voluntario, un acto de generosidad que tiene que ser temporal para no dar oportunidad alguna a la vanidad, a corrupción, a la rutina”. Kichi, es licenciado en Geografía e Historia y regresa a su puesto de trabajo de profesor de enseñanza secundaria.
Su pareja, Teresa Rodríguez, portavoz de Adelante Andalucía en el Parlamento andaluz, dejó su escaño el 28 de diciembre también para cumplir su palabra de no estar más de ocho años de diputada. Esa era su promesa cuando en 2014 fue elegida eurodiputada por Podemos, formación que abandonó la pasada legislatura. “Nosotros no solo tenemos unas ideas diferentes a las del sistema, sino una moral diferente. Pisar moqueta te cambia. De repente ya no eres la vecina o la compañera, sino “su señoría” y te descubres ensayando un tono para la tribuna…”, sostiene. Por eso se va y regresa a su trabajo de profesora en un instituto de secundaria en Puerto Real donde tiene la plaza.
Confieso que la coherencia de esta pareja y su compromiso con la palabra dada me reconcilian con la política. Nada que ver con tantos cargos amamantados en los pechos de los partidos que se convierten en políticos profesionales, no por su formación y capacidad contrastadas, sino por su fidelidad al líder del partido que en varios casos también es un político profesional.
Repasen la lista de diputados en Madrid y en Galicia de todos los partidos -sobre todo de los recién llegados- y la relación de cargos públicos y encontrarán una nómina de políticos que se aferran al escaño o al puesto, entre otras razones, porque no tienen a donde volver.
La política es su vida, el empleo soñado que les da buen sueldo, estatus, privilegios y seguridad ante el futuro mientras muestren lealtad incondicional al jefe que los mantiene en el sillón. Por eso dicen y votan todo lo que les mandan, incluso en contra de sus convicciones, degradando la noble función de la política.
José María González, Kichi, y Teresa Rodríguez huyen de la política como una profesión. Su coherencia y la fidelidad a su palabra representan en ese mundo lo mismo que una brisa refrescante en una tarde de calima. Y demuestran que la política no siempre es un “pestífero lamedal” como la definía Valle Inclán, sino una función noble al servicio de los ciudadanos.

Outros artigos

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

La primera visita del Papa a España, algo más que un viaje pastoral, ya forma parte de la historia. Nuestro país está viviendo unos días extraordinarios, cargados de emoción, simbolismo y esperanza, que permanecerán durante mucho tiempo en la memoria colectiva de...

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

"El estado soy yo" (L'État, c'est moi) es una célebre frase atribuida al rey Luis XIV de Francia (el "Rey Sol"). Él y otros como él si son estado, pero nosotros no somos estado. Nosotros somos los que alimentamos al estado, es decir el menú del estado Trabajamos seis...