Que a riqueza no mundo esta mal repartida é unha realidade incuestionable e cada vez hai unha maioría de pobres fronte a unha minoría que son moi ricos. A desigualdade social, na maior parte dos países, é evidente e cada vez ensánchase máis esa brecha. Son moitas as causas que levan a este situacións inxustas, insolidarias e inhumanas. Sen dúbida una delas é a falta dunha fiscalidade xusta e progresiva a nivel internacional e o permitir a proliferación de paraísos fiscais que son auténticos niños de mafias, terrorismo e de narcotráfico, converténdose así en instrumentos para o branqueo de capitais e a evidente evasión de impostos que prexudican á maioría de cidadáns honrados.
O Fondo Monetario Internacional (FMI) cifra en 18 millóns de dólares a suma total de activos e débedas en paraísos fiscais, aproximadamente unha terceira parte do Produto Interior Bruto mundial (PIB). Actualmente recoñécense máis de 70 países en todo o mundo. Esta economía global, produto da enxeñería financeira máis insolidaria e daniña, está dirixida polos grandes bancos internacionais e as grandes empresas multinacionais, que se encargan de ter filiais neses países, que acoden aos “paraísos” con contas segredas e empresas pantasmas, que fixeron da ocultación e o engano a súa dogma de fe.
A maioría de mortais somos conscientes de que os impostos así evadidos impiden proporcionar os beneficios sociais, económicos e culturais aos que todo cidadán ten dereito (educación, sanidade, pensións, vivenda, desemprego, servizos sociais, etc. .). Ademais habería que ter en consideración que cando, calquera de nós, coñecemos algún caso de evasión de impostos, debemos pensar que quen evade non só leva o seu diñeiro, senón tamén unha parte do noso.
