Os residuos, o tratamento dos mesmos así como a reciclaxe son unhas cuestións moito máis importantes do que parece. Que as empresas cobren por retirar os residuos, dos nosos pobos e cidades, e non por reciclalos débenos facer pensar e moito máis aos nosos gobernantes.
A falta dunha cultura ecolóxica cidadá é evidente, con respecto a outros países da nosa contorna. Aquí se podemos ter dous ou tres vehículos por familia mellor; de utilizar o transporte público, a bicicleta, ou o camiñar para desprazarse, pouco ou nada; de seleccionar os residuos orgánicos, plásticos ou o vidro, en moitas ocasións van ao mesmo contedor; se podemos tirar as cabichas na rúa ou na propia praia, mellor que nunha papeleira oucontedor; de reducir o consumo familiar nin pensalo; de comprar produtos de proximidade xa non nolo plantemos, é mellor irnos as fins de semana a grandes superficies comerciais afastadas do noso municipio e así toda unha serie de “costumes” que o único que conseguimos é ter unha peor calidade de vida, prexudicar á nosa contorna e axudar a contaminar máis o planeta.
Diferentes asociacións ecoloxistas teñen a valentía de advertirnos de que os índices do PIB (Produto Interior Bruto) ten moita influencia do que cremos sobre a calidade de vida dos cidadáns. Así, a un maior PIB unha maior contaminación e consiguientemente unha peor calidade de vida. Tamén nos alertan do número de incendios nalgunhas plantas de reciclaxe (un mínimo do medio centenar ao ano).
Queda claro de que hai moito camiño por percorrer e que temos que modificar os nosos hábitos de consumo así como a forma de actuar na reciclaxe dos envases, de alertar ás autoridades para que controlen e que impoñan sancións importantes, se fose necesario, ás empresas que incumpran as normas de produción e elaboración dos produtos. Xogámonos moito: nosa propia saúde e o futuro dos nosos fillos.
