“Arría cabo, mariñeiro!. Queda moito mar. Antón Luaces

20 Xullo 2022

A Ínsua a babor. Gardando as bandas, a Illa (Vilagarcía como pano de fondo) e Riveira. O curuto da Curota pendurado no ceo da punta dunha estrela viaxeira, a popa. Pola proa, Sálvora. No mar, unha familia de golfiños que xogan a “Tres marinos en la mar, outros tres a navegar”. Cheira a pólvora. Unha brigada de traballadores celestiais sementa pó de estrelas para que na Ria falen, coma decote, de luras fuxidías. A noite vénse enriba. Nas pedras fanequeiras vixían os polbos a barlovento.

Arría cabo, mariñeiro!.

Un acompasado tac, tac, tac, repica entre Rúa e Guidoiro. Pío baixa do Pombal con dous baldes valeiros: un para encher, outro para gardar a vez. Antonio ten os dedos pegañentos de tanto lle dar “pez” ao fío de zapateiro no garigolo de Pepe de Noia. Queda moito mar, mariñeiro; moito mar.

As carrulas chían a babor,  onde pestanexa o ollo de cíclope da Insua. Nun banco da lonxa arrola o seu soño sempiterno un mozo loiro que quer ser mariñeiro. Salabardea, Acevedo, que ven Pepe Moraña poñer a quecer os electrodos da máquina de cine, mentres Amancio rebobina a película en cadansúa parte de dous descansos.

Arría cabo, Cuca, que a dorna con corpo de quenlla recibe vento de proa. Velaí ven o sol, espelindo para alumear os rochedos de Rúa e coroar as montañas que pechan a Arousa terrestre.  Juanito Ujía bótalle un “sol e sombra” na das Caseiras, onde remata a Praia da Pedra Pateira e durme a sombra da cheminea de ladrillo e fume  da conserveira de Cerqueira. Fondea, Andrés- Teu tío nolnm sdairá ao mar ata a tardiña, cando os corvos sobrevoen A Garita e os merlos asubíen nos Túneles. Moito por voar, paxaros; moito por contar nos pinares de San Roque.

A espadaña da igrexa da Guía escribe versos no comiterio de Frións, onde Lino garda, teimudo, a súa muleta de aluminio. Ei, Noruegho!, berran no pinar. Juan Abelleira marcará esta tarde un gol ao Vilanova.

Moito, moito mar queda por diante, mariñeiro.

Outros artigos

“Celebrando a Rosalía de Castro”. Antía Pereira

“Celebrando a Rosalía e o seu día celebramos o que nos une, o que nos representa e o que nos move. Poucas figuras concitan ó seu redor a unanimidade que convoca Rosalía. E iso en boa medida porque ela soubo tocar as cordas, unha a unha, aínda que fose de distinto...

+

“Reto astrolabio”. Alberto Barciela

El mar merece respeto, aun así reclama y admite audacias, quizás motivadas por el horizonte casi infinito. El ser humano, en la búsqueda de sí mismo, de completar inquietudes y afanes, de responder a su curiosidad, acepta con gusto el reto de los nuevos rumbos,...

+

“Paz e despois gloria”. Luís Celeiro

Eles tamén ganaron, aínda que desta vez, como noutras ocasións, houbo perdedoresagochados detrás do parapeto da verborrea ou dese inmenso muro de silencio. Taménhoubo quen, con tristura e desacougo, admitiu a derrota e parece que está en disposiciónde intentalo...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

Rosmando”. Xulio Xiz

Rosmando”. Xulio Xiz

Sorprendeu Democracia Orensana neste 18F entrando no Parlamento de Galicia por unha porta pequena cun resultado grande. Sorprendeume ver por Televisión a Jácome - do que a pesar de dedicarse á televisión local polo que tiña que caerme simpático, pode máis en...