“Licenza para prohibir”. José Antonio Constenla

01 Novembro 2021

Se Valle-Inclán vivise hoxe en día, tería moito material para o seu xénero sarcástico: o esperpento. Se xa foi un disparate converter a antiga Secretaría Xeral de Sanidade e Consumo en ministerio, maior aínda o foi poñer á fronte a Alberto Garzón. Tras dous anos destacou pola súa inactividade, sectarismo e disparates constantes. Pensando como xustificar o seu soldo e no seu afán por dar lustre ao ministerio creado ad hoc para as súas políticas posaderas, non crean que se lle ocorreu como baixar a factura da luz, do gas, do butano, ou da cesta da compra, non, iso xa llo deixa a outros. A súa última e brillante idea: prohibir a publicidade dirixida a nenos de chocolates, galletas ou xeado.
En calquera caso, este amor pola comida sa e o seu rexeitamento a chuletones e doces debe ser recente, porque aos 270 invitados á súa voda fai catro anos non lles ofreceu as hortalizas que agora patrocina, senón outras viandas como bogavante, solombo ibérico, lagostinos con salsa americana ou pirámide de chocolate con xeado de vainilla.
Que hai un problema de obesidade infantil é indubidable, pero pregúntense por que.
Igual en moitas casas non se pode comer outra cousa que patacas e hidratos de carbono, nin facer zumes naturais. Igual merece a pena repensar isto, sen criminalizar a ninguén e sen atacar as liberdades individuais. Evitar alimentos
procesados está xustificado pola epidemia de obesidade que afecta os menores, pero iso non pode ser a escusa do Goberno para obviar que o Estado non está para controlar todos os aspectos da vida humana, senón para prestar os servizos que os cidadáns por si sós, de forma individual, non son capaces de cubrir.
É máis fácil prohibir que educar! É mellor limitar os dereitos que traballar para que se teña claro que un refresco non é malo, pero vinte si! É mellor prohibir e depender do criterio de papá Estado, que ter criterio propio!
Esta actitude responde á querenza da esquerda pola enxeñería social. Tratan de impoñer a súa visión do mundo coma se esta fose moralmente superior e a única válida, moldeando a conciencia dos cidadáns en base aos seus principios, hábitos e costumes. Desa reeducación nacerán as xeracións forxadas por Garzón e os seus compañeiros de Goberno: mozos que poderán facer o bacharelato en tres cómodos anos, que pasarán a Selectividade cun suspenso, ou aos que non se poderá esixir que estuden por se se angustian. Iso si, non tomarán nin pasteis nin xeados.
Ao Goberno preocúpalle o azucre, a outros nos preocupan máis as advertencias de apagamentos de Austria, que Alxeria peche “o noso” gasoduto, que China compre todo o carbón posible, ou que Rusia sexa a dona do gas de Europa.
Este goberno de Chiquitos da Calzada máis que de Adenauers ten cambiadas as prioridades: marihuana? Si, claro, bocadillos de Nocilla? Iso non.

Outros artigos

“Cordura y centralidad”. Alberto Barciela

Los anhelos, las ambiciones desmedidas, pero también las más o menos comprensibles, se confunden entre tantos escombros, entre los cascotes de lo que fueron los valores consensuados por la sociedad, la política, la Justicia, la economía. Incluso las referencias...

+

“Homenaxe ao doutor Sixto Seco” – Xosé González Martínez

Cando o correlixionario e amigo Luís Soto Fernández, fundador da UPG, puido volver do exilio mexicano, facíao todos os anos pola primavera. Acudía sempre a recollelo ao aeroporto. Camiño da súa natal Vilanova dos Infantes, faciamos unha parada na igrexa conventual de...

+

“Solidariedade e humanidade” – José Manuel Pena

Algunha xente continúa cunhas mentalidades moi pechadas e pouco empáticas cos problemas e as vivencias doutras persoas que padecen situacións difíciles ou complicadas. Algo similar sucede cos menores migrantes, non acompañados que chegaron ao noso país, en busca de...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Cuando el payaso llora” – Manuel Domínguez

“Cuando el payaso llora” – Manuel Domínguez

Cuando el Payaso llora. A punto de salir a pista, tras las cortinas, los últimos minutos, la tele habla de los niños asesinados en Gaza, el bombardeo cruento del Hospital en Ucrania, tanta muerte inocente. Al payaso le cae una lagrima, recorre su mejilla dejando...

“Igualdade e dignidade”. Luís Celeiro

“Igualdade e dignidade”. Luís Celeiro

A moitos dos que andan polas alturas da función ou da acción política gústalles falar dorespecto á vontade popular, á que a mesma Constitución de 1978 alude no seu Preámbulo,cando fala de “consolidar un Estado de Dereito que asegure o imperio da lei como expresiónda...