En certa forma ou maneira admírolle.
É incapaz de facer inimigos, leva ben con todos, altos e baixos, louros ou morenos, obesos ou escuálidos.
Ti es un cínico querido.
Non, estou moi lonxe deles, cínico era Aritistemes, que fundo esa escola, aos cínicos deunos a coñecer Diogenes de Simpe, que che podo contar, que ti non saibas.
Lémbroche que Shakespeare e Voltaire, se Voltaire do que ti tes un pequeno busto eles xogaron coa ironía, sarcasmo, coa sátira, pois eu un pouquiño do mesmo.
Sabes que Aritistemes foi discípulo de Sócrates, outro dos teus, así que me parece a min que por feito ti es no fondo máis cínico, ou máis admirador deles.
Como o fas, pregunto
Mira o outro día estabamos reunidos, maioría de dereitas, só tiven que dicir que Felipe González, recoñecía pois o dixo, que Fraga, D. Manuel tiña o estado na cabeza, dixo tamén que prefería ser asaltado no metro en Nova York que vivir en Rusia, todos contentos.
Outro día estiven cos troscos, é dicir os de León Trotski, entón falei da entrega e a axuda que prestou Santiago Carrillo a asentar a democracia e como o PC deu un exemplo de disciplina no enterro dos avogados de Atocha, pagáronme o albariño e iso que son a virxe do puño.
Coñeces a teoría marxista de cada un traballa conforme as súas capacidades e dáselle en función das súas necesidades, pois eu aplicando esa máxima marxista, doulle a cada un o que cada un necesita para ser feliz.
Todo na vida ten a súa anverso e o seu reverso, todo é relativo.
Evidentemente cando estou cun ser, serio, responsable e capaz, deixo de facer malabarismos, e poño os meus coñecementos sobre a mesa, pero #ante un fanático, evito o risco de ser insultado, que co seu pan cómallo.
A realidade é unha percepción.
Que prefires ser feliz e vivir enganado ou coñecer a realidade tal cal?
Uhm.
