“A crúa realidade dun sector que se afunde”. Antón Luaces

A realidade é terca. Crúa. Indiscutible. Galicia ten razóns claras para temer un futuro -senón xa o presente-de consecuencias económicas e sociais derivadas do brexit.
Non é de estrañar, pois, que dunha formación política galega claramente nacionalista como é o BNG, saíse unha proposta de ofensiva política -con todos os galegos implicados- para que a frota pesqueira obteña unha compensación real polas perdas provocadas polo “divorcio” en6 tre o Reino Unido e a Unión Europea.

A frota galega nos caladoiros xurisdicionais exclusivos do Reino Unido está integrada por 60 barcos de Gran Sol (con 1.400 tripulantes), 20 barcos nas Illas Malvinas (e 400 mariñeiros) e 36 buques de bandeira británica que operan en portos galegos armadores desta Comunidade Autónoma.
Son estes datos que saíron a relucir na reunión que o BNG mantivo o xoves coa Asociación de Armadores de Vigo ( ARVI) para abordar a situación na que queda o sector pesqueiro galego tras o brexit.

Co acordo de brexit, a frota europea renuncia ao 25% das capturas coas consecuentes perdas que o sector pesqueiro cifra en 54 millóns de euros. Deica que a cantidade de 2,2 millóns de euros que prevé o Estado español pérdanse sexa cualificada de “ridícula” pola portavoz nacional do BNG, Ana Pontón.
“Esta cifra representa o 0’36% do total, cando o que se precisa é unha cantidade que permita unha compensación real das perdas á frota galega @teniendo en cuenta, ademais, que do total do Fondo europeo para facer fronte ás consecuencias do brexit -dotado con 5.000 millóns de euros na proposta inicial da Comisión Europea- hai 1.000 millóns aínda por asignar e dos que se pode conseguir unha achega que se adapte máis ás perdas reais do sector”, explicou Pontón.

A proposta da líder nacionalista galega para conseguilo baséase nunha ofensiva política decidida no ámbito galego, estatal e europeo para minimizar o importe do brexit no sector pesqueiro do país, que empezo cun acordo no Parlamento.
Pero vai máis aló Ana Pontón: expón reclamar un incremento substancial da partida destinada a compensar perdas pola redución de capturas nos caladoiros británicos e pon sobre a mesa como estratexia que as forzas políticas pacten unha contía xusta no Parlamento galego co compromiso de defendela tanto no Congreso dos Deputados como na Eurocámara.

Reclámase tamén para Galicia a declaración de zona altamente dependente da pesca, un recoñecemento oficial que sería moi beneficioso porque “reforzaría a posición da frota galega á hora de pedir unha maior cota de capturas”. Convén lembrar que a UE establece esa repartición en base ao principio de estabilidade relativa que beneficia -como xa comentamos aquí en distintas ocasións- aos países que formaban parte da Unión Europea antes do ingreso nesta de España e Portugal.

O Bloque demanda así mesmo unha repartición de cotas ( TAC) máis aló do brexit, xa que non se pode esquecer que Galicia sempre sae prexudicada na repartición de capturas que cada ano realiza o Consello de Ministros de Pesca da UE. Urxe, por tanto, defender unha repartición máis xusta das cotas de pesca para a frota de Galicia. E debe facerse para un escenario sen acordo co Reino Unido xa que, con ser negativas as consecuencias da súa saída da UE, o peor está por chegar, calcula o BNG, cando conclúa o prazo de cinco anos negociado pola UE co Reino Unido.

A partir do 30 de xuño de 2026 haberá que negociar ano a ano e especie a especie cun Estado que ordena e manda nas súas augas territoriais (ata o de agora abertas á negociación). Todo apunta a un incremento nos recortes, algo que indiscutiblemente prexudicaría aínda máis ao sector galego da pesca. Evidentemente, hai que preparar xunto con este unha estratexia que permita afrontar tal escenario e buscar alternativas a canto do mesmo derívese.
Tamén se demanda a presenza directa de Galicia -longo soño nunca cumprido- en todos os foros nos que se negocie o futuro do sector pesqueiro, tanto no seo da Unión Europea como no daqueloutros nos que participe o Reino Unido. “Porque somos unha potencia pesqueira, somos quen mellor coñece a realidade do sector e, por tanto, debe ser Galicia quen tome parte nesas reunións”, concluíu Ana Pontón.
​Precisamente esta semana produciuse na lonxa da Coruña e no contexto post- brexit a primeira poxa de peixe: 12.000 quilogramos de rape cargados en camión e descargados en Portsmouth dun buque con bandeira británica operado neste porto por armadores galegos . A mercadoría chegou á Coruña nun camión refrixerado e vendeuse na pinza de prezos comprendida entre os 4,5 e os 7 euros.