Hai persoas e organizacións que non teñen ningún tipo de sensibilidade, empatía nin consideración cara aos profesionais que exercen as súas actividades laborais coa mellor vontade. Sucede que unha responsable da Coordinadora da Rede de Normalización Lingüística de Galicia foi entrevistada por un diario en relación á lingua galega e nun momento do encontro xornalístico sinala que “actualmente, ningunha persoa culta debería atreverse a falar en público en castelán, porque sería ir contra nós mesmos e contra o noso …”.
Simplemente por estas declaracións, nin máis nin menos, alguén aproveita a situación para xerar polémica e alimentar a guerra política sobre o idioma, pedindo incluso o cesamento desa persoa polas declaracións vertidas ao amparo da liberdade de expresión, á que todos os españois temos dereito, aínda que non coincidan coas formulacións de certos colectivos ou entidades que defenden, de maneira indirecta, a ideoloxía de determinadas formacións políticas.
España, a bandeira, o castelán e os seus símbolos institucionais, dos que tanto se falan como “arma política”, son de todos os españois, pensen como pensen ou profesen a ideoloxía que consideren. O mesmo sucede co galego, o vasco ou o catalán, que son linguas oficiais, igual que o castelán, dentro dos territorios autonómicos e que desde as súas institucións teñen o dereito e a obrigación de manter vivos e divulgar o seu coñecemento, como tamén se establece na propia Constitución española e nos propios Estatutos de Autonomía.
