“As lagarteiras”. Antón Luaces

27 Agosto 2020

Xa non se fala delas. Pero haber, háinas. E para que existan, han producirse ciclos naturais que deriven nunha aliñazón determinada da Lúa, O Sol e a Terra. A Lúa desempeña un papel determinante e para que o exerza debidamente ha estar en lúa chea, como o estará o vindeiro 2  de setembro. Será este un dos días que no ano a marea medrará un mínimo de catro metros. Será, daquela unha “lagarteira”.
Dous amigos: Valentín Galcerán Laxe e Isidro Meijido debatían días pasados sobre as particularidades das lagarteiras nas redes sociais. E outro amigo, este residente en Portosín, sacóume de dúbidas ao me falar do ciclo natural -baixamar e pleamar- segundo a marea estea no seu punto límite de baixa ou de alta. Un ciclo natural o das mareas no que a Lúa decide. Normalmente, fáino no mes de agosto, pero tamén se da ciscunstancialmente no de setembro, algo que con toda probabilidade e malia o retraso que a Lúa trae desta vez, vai darse a escasos días do comezo do outono. As lagarteiras van ser, polo tanto, nova en menos dunha semana.
Como corpos que teñen masa -e a Lúa e a Terra téñena- atráense. Que non colidiran entre sí débese á altísima velocidade á que se moven e, malia esta, mantéñense en equilibrio -declaraba a un xornal de ámbito galego o astrónomo Borja Tosar-. A atracción que exerce nas mareas o satélite da Terra non ofrece dúbidas. A Lúa ten forza. Moita. Por isto, ao tardar 24 horas en dar cada volta, o movemenrto da marea oceánica vai mudando e orixina as mareas diarias. 
En función da posición dos astros, a forza de gravidade mesmo pode aumentar e xerar que a auga suba e baixe -pleamar e baixamar- con maior percorrido. Velaí as lagarteiras: Ó estaren aliñados Lúa, Sol e Terra, a influencia da Lúa sumaráse á do astro rei (o Sol), o que fai cas súas mareas  sexan más fortes ou vivas.   Durante os equinoccios de primavera e outono, o aliñamento dos tres corpos ou obxectos é case perfecto. É dicir, considérase que están no mesmo plano. É cando a forza da Lúa e a do Sol é máxima,  polo cas marea perto dos equinoccios son as máis intensas de todo o ano. Son as comentadas lagarteiras, mareas que, como dicía aneteriormente, permiten que a auga suba (ascenda) máis de catro metros.
O por que o nome de lagarteiras, descoñezo se ten que ver con algunha excepcionalidade no quefacer dos lagartos.

Outros artigos

“A sede de sangue do vampiro é insaciable” – Manuel Domínguez

O vampiro en cuestión e o autor do artigo Quen non coñece a súa historia está condenado a repetila. Pensamento do poeta, novelista e filósofo español Jorge Agustín Nicolás Ruiz de Santayana. A Segunda Guerra Mundial empezou porque Hitler quixo recuperar unhas terras...

+

“Cuestión de fe”. Luís Celeiro

O cura da miña parroquia morreu hai moitos anos, moitos máis dos que parece, di Florindado Cereixo. Morreu, foise e ninguén sabe se volverá. Ninguén sabe nada. Era corpulento egraúdo home de ben. Ría e cantaba e, se era o caso, bailaba e pretendía coa máis eleganteda...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“A Folla seca”. Antón Luaces

“A Folla seca”. Antón Luaces

Aprendendo da vida (III) --------------------------------- Aquela prostitución existente na Galicia do derradeiro terzo do século XX non é máis ca unha lembranza ingrata. Os bares de alterne daquela época están pechados. Na actualidade, o que foi o seu exercicio ten...

“España no va como un cohete”. José Castro López

“España no va como un cohete”. José Castro López

La Comisión Europea eleva al 2,1 por cien el crecimiento del Producto Interior Bruto(PIB) en 2024, cuatro décimas por encima de pronósticos anteriores, prevé que Españacumplirá el objetivo del 3 por cien del déficit que exigen las reglas fiscales, espera quecontinúe...