Un proxecto impulsado pola Xunta para o seguimento do sapoconcho europeo no Parque natural complexo dunar de Corrubedo e lagoas de Carregal e Vixán permitiu constatar avances na consolidación e crecemento das poboacións desta especie nas dúas charcas nas que está presente.
Así o explicou esta mañá a conselleira de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda, Ángeles Vázquez, quen visitou este espazo natural acompañada polo alcalde de Ribeira, Manuel Ruíz, e a directora xeral de Patrimonio Natural, Belén do Campo, para comprobar in situ o hábitat natural destes réptiles, que figuran como “en perigo de extinción” no Catálogo galego de especies ameazadas.
Os labores de seguimento do sapoconcho no parque natural comezaron o pasado outono, coa recollida sobre o terreo dos datos base de partida, e esta primavera realizáronse novas mostraxes para completar a información.
Á vista dos resultados, confirmouse que a poboación de sapoconchos das dúas charcas de Olveira nas que están asentados amosan síntomas de crecemento. Así, tal e como se expuxo durante a visita, detectáronse 16 exemplares novos en 2022 e outros 6 máis nas mostras realizadas desde abril deste ano. Ademais, a taxa de supervivencia estimada é dun 90% anual, valor que se considera elevado para esta especie.
Por este motivo, a conselleira subliñou que os datos recompilados no marco do proxecto para o seguimento do sapoconcho europeo en Corrubedo —financiado con fondos europeos do Next Generation-UE— permiten concluír que este réptil goza “de boa saúde” no parque natural, ao tempo que puxo en valor a importancia das poboacións existentes en Ribeira para garantir a conservación da especie no conxunto de Galicia. De feito, cómpre lembrar que esta especie ten unha escasa presenza na Comunidade, que se limita aos vales dos ríos Arnoia, Avia e Louro, ademais do parque natural de Corrubedo.
O sapoconcho europeo (Emys orbicularis) foi reintroducido no ano 2004 na charca de Olveira, en Corrubedo, por un grupo da Universidade de Vigo (UVigo) liderado polo profesor Adolfo Cordeiro, o mesmo equipo que agora se encarga de analizar a taxa de supervivencia dos exemplares presentes nesta zona así como a súa estrutura xenética.
Nos últimos 20 anos a poboación foi medrando, tal e como permitiron constatar os seguimentos periódicos realizados desde 2010 e que arroxan unha media anual de individuos recapturados de entre 5 e 14.
Para facer as mostraxes os expertos da UVigo aplicaron nasas cebadas na charca de Olveira e en dúas próximas máis pequenas. Unha vez capturados, a cada individuo fíxoselle unha ficha completa e procedeuse á súa marcaxe cun transportador integrado pasivo para garantir o seu seguimento a largo prazo. Ademais, tamén se lle tomaron mostras de sangue para facer as análises xenéticas correspondentes e cuxas conclusións serán de utilidade para garantir a súa preservación.
