Na hora na que redacto esta crónica, seguramente seguirán reunidos os titulares de Agricultura e Pesca dos Estados membros que conforman a Unión Europea. Non dispoño agora mesmo de información algunha sobre se o Consello de Ministros abordou a decisión da Comisión de pechar as pesqueiras en máis de 16.000 quilómetros cadrados de augas atlánticas, feito que levaría á ruína a máis de 200 armadores-propietarios de barcos comunitarios con base en Galicia e, directamente ao paro, a polo menos uns tres ou catro mil tripulantes galegos ou residentes na Comunidade Autónoma galega. Pero dou por seguro que o tema será tratado. España así o solicitou e coido alguén respostará. E Francia, Portugal e Irlanda coido asimesmo que non van quedar man sobre man agardando a que o eurocomisario Sinkevicijus solucione, por inspiración divina, este tremebundo problema.
Este martes teremos as primeiras valoracións. Saberemos, por exemplo, que papel desempeña o Consello de Ministros de Agricultura e Pesca da Unión Europea fronte a unha Comisión que leva a esta como distintivo e o medo como definición. Medo, sobre todo, ao que dirán aqueles que critican á pesca de fondo polo dano que as artes que esta emprega poidan causar en puntos concretos do fondo mariño, pero que non pon reparos aos que, ben seguro, ocasionan a minería submariña e a prospección para determinar as posibilidades de estraer dese fondo mariño gas e petróleo, con ou sen a técnica ou método do fracking que posibilita ou aumenta a estración de gas e petróleo do subsolo, neste caso concreto mariño, en supostos xacementos de hidrocarburos existentes -estou convencido- nas mesmas ou en boa parte parte desas augas que se consideran “sensibles” ás artes de fondo. A diferenza está en que a Comisión de Pesca do eurocomisario Sinkevicjus non puxo no ceo o seu berro mediático para denunciar ás grandes empresas petroleiras como si o fixo no caso dos armadores e mariñeiros que, sendo moitos máis que os empresarios petroleiros, non son nen con moito, tan poderosos coma estes. A máis, unha petroleira sempre terá un despacho para un excomisario, e un armador nen sequera pode asegurar un posto de traballo a bordo dun barco de alguén que, coma un comisario de pesca, carece de cartilla de embarque.
Hoxe, repito, saberemos algo máis. Especialmente se os ministros -en concreto o de España- presentou ou non algunha queixa, reclamación, obxección, etc. no Consello.
Luis Planas, ministro do Goberno de Pedro Sánchez para a agricultura, a pesca e a alimentación, dará conta do tratado no Consello. Oxalá confirme que este quedou enterado do grandísimo malestar xerado nos países pesqueiros comunitarios e, sobre de todo, que España está disposta a levar diante da Xustiza europea unha tal barrabasada para que sexan os tribunais os que lle canten a galiña a quen quece a cadeira dunha Comisión que só pesca catarros comenentes.
Estou convencido de que Galicia deberá falar dun antes e un dempois deste Consello de Ministros de Agricultura e Pesca da UE.
